Terugblik dekenale avond 21 januari

Donderdag 21 januari 2016 werd het startschot gegeven voor het vierdaagse bezoek van onze bisschop Patrick Hoogmartens aan het dekenaat Maaseik. Aanleiding voor het bisschoppelijk bezoek aan het dekenaat Maaseik is het 50 jarig bestaan van het bisdom Hasselt in 2017.

In voorbereiding op deze feestelijkheden wil de bisschop alle dekenaten van het bisdom bezoeken en daarbij zoveel mogelijk mensen ontmoeten die hun schouders zetten onder het pastorale, liturgische, sociale, vormende en caritatieve leven in de parochies en federaties. Op de dekenale avond van 21 januari wilde de bisschop graag alle vrijwilligers en medewerkers van de vier federaties (Maaseik-centrum, Kinrooi, Dilsen-Stokkem en Neeroeteren), in totaal zo’n 20 parochies in ons dekenaat, ontmoeten. Dat gebeurde tijdens heel een drukbezochte avond in het parochiecentrum van Maaseik.

Parchieassistente, Jeannine van Esser, heette iedereen van harte welkom en leidde ons met kundigheid doorheen de avond. Als eerste gaf Zuster Isabelle Dufaux een boeiend overzicht van  hetgeen zich in het verleden aan de Maaskant heeft afgespeeld: hoe het Christendom en het geloof in één God een nieuwe kracht werden voor vele mensen die verdeeld waren door oorlogen en heidense gewoontes; hoe het allemaal klein begon met twee vrouwen die een bloeiende gemeenschap stichtten in Aldeneik en vandaaruit toonaangevend werden voor het kerkelijke, culturele en maatschappelijke leven van de omgeving en ruim daarbuiten; hoe de huidige parochies zich gevormd hebben en soms al meer dan 1000 jaar oud zijn en hoe het toevluchtsoord van O.L. Vrouw ter Rust in Heppeneert in al die eeuwen een sterke invloed heeft uitgeoefend op het gelovige leven van velen. Die rijkdommen uit het verleden mogen wij met dankbaarheid koesteren. Ze zijn een bron waaruit wij vandaag mogen putten.

Daarover kregen wij drie getuigenissen te horen. Getuigenissen van mensen die het geloof vandaag een bewuste plaats in hun leven geven. Als leraar op de middelbare school vertelde Tim Vastmans hoe hij is gaan nadenken over het leven, bij het overlijden van een goede bekende. Door deze gebeurtenis kreeg God langzaam een plaats in zijn leven. Hij verdiepte zich in het woord van God en ontdekte in de liturgie van de Kerk een enorme krachtbron om van te leven. Hij zet zich nu in om wat hij ontdekte door te geven op vele terreinen in de parochie en op school. 
Een ander getuigenis kregen we te horen van Guy Jans, die van huis uit het geloof in God heeft meegekregen. Met een dankbaar hart blikte hij terug op tradities in de Kerk, zoals bijvoorbeeld het zegenen van het brood, die hij thuis, op school en in de parochie heeft leren kennen. Toch komt er in zijn leven ook een moment waarop hij bewust zelf een keuze heeft gemaakt, mede dankzij de zusters die hem een warme thuis hebben geschonken in de gemeenschap van de Kerk. Nu zet hij zich met veel voldoening in voor de catechese in de parochie.

Als laatste kwam Lena Kwaspen aan het woord. Door haar spontane getuigenis raakte zij werkelijk de harten van vele aanwezigen. Lena is misdienaar en lector in haar parochie. Onlangs maakte zij een reis met misdienaars van over de hele wereld naar Rome. Daar kon zij Paus Franciscus ontmoeten. Het was een geweldige ervaring. Op school daarentegen is het niet altijd gemakkelijk. Je wordt vaak al aan de kant gezet net omdat je geen angst hebt te vertellen dat je gelovig bent. Lena vertelde hoe zij op school getuigt van haar geloof, niet met veel woorden, maar door barmhartig te zijn zoals God barmhartig is. Dat is tenslotte iets wat iedereen moet leren, meent zij. Bij de Jongeren Kerk, de kampen en de misdienaars voelt ze zich thuis. Daar kan ze praten over die dingen waar ze op school niet kan over praten. Ze zal er beslist bijzijn om de Mis te dienen, als de bisschop haar parochie komt bezoeken.

Zichtbaar ontroerd nam tenslotte de bisschop het woord. Je wordt er zelf stil van en je wordt erdoor gesterkt als je zo’n verhaal hoort! Dat ervoeren ook alle aanwezigen. De bisschop legde uit hoe het idee is ontstaan, in de vergadering van de dekens, om alle dekenaten van het bisdom te bezoeken. Hij dankte de medewerkers van de federaties en parochies voor hun inzet en moedigde alle aanwezigen aan om de vreugde van het evangelie te leven en samen 50 jaar bisdom te vieren. Die vreugde van het evangelie kan soms nauw samenhangen met het geheim van het lijden en van het kruis. Zo vertelde hij over een studente die hij goed kende en die in de bloei van haar leven door een ongeluk verlamd raakte. Zij kon ondanks de enorme moeilijkheden toch de diepe vreugde van het geloof ervaren en zo haar leven zin en inhoud geven.

Er werd een glaasje aangeboden en tijdens een korte pauze konden vele mensen in een hartelijke sfeer met elkaar en met de bisschop van gedachten wisselen. Gebed, zang en de zegen van de Heer begeleidden ons naar het einde van de avond. Het enige kritische geluid dat dan ook te horen was is dat de afwezigen iets gemist hebben.
​
Het doet goed om als vrijwilligers en dragende krachten in de federaties en parochies samen te zijn en van elkaar te horen wat, of liever Wie, ons allen beweegt!